Marc JH Stockbroekx (°08/03/1958)

Opleiding:
- Humaniora: OLV College Jesuïeten, Antwerpen, richting WA (zuivere wiskunde)
- Universiteit: UFSIA (nu UA) Licentiaat (nu Master) in de Toegepaste Economische Wetenschappen, specialisatie Accountancy.
- Thesis : ´De Interne Controle van de onderneming´ (prijs behaald van het Ministerie van Economische Zaken)
- Post Universitair Onderwijs: Specialisatiejaar Master in de Corporate Finance.

Familie:
- Gehuwd 22/05/87 met Hannie Calcoen (°09/08/1957)
- Drie kinderen:
. Sissi (°04/08/1988), 2e jaar Psychologie Leuven
. Sander (°03/05/1990), laatstejaar Wetenschappen-Moderne Talen OLV College
. Emmanuël (°23/12/1993), 3e jaar Latijn-Wiskunde OLV College

Beroep:
- docent part-time Karel de Grote Hogeschool Antwerpen (vakken: Audit en Financieel Management v/d KMO)
- bestuurder van vennootschappen
- bedrijfsanalist corporate finance

Sport en hobby's:
- zeilen, skiën, lange-afstand lopen, zeezwemmen
- dagtrektochten in de natuur, lezen (theologie, geschiedenis, politiek, kunst).

Waarom Vlaamsgezind?
Dit is een onnatuurlijke vraag.
Ik ben gewoon Vlaming en ik ben hoe ik me voel en dat is reeds sinds 1442 een Vlaming/Limburger. Het is niet omdat in 1830 er een groepje Brabanders en Walen besloten dat Vlaanderen vanaf nu Belgisch zou zijn en zijn inwoners bijgevolg belgen dat ik daarom een belg ben. België was in 1830 een antwoord op een welbepaalde politieke constellatie in Europa. Deze constellatie is achterhaald en belgië daardoor ook. De politieke formule van destijds is tot op de draad versleten en werkt niet meer. Het trekt zich nog stuiptrekkend voort. Het komt nooit meer goed met dit politiek gewrocht. Dat sommigen zo vasthouden aan de belgische constellatie komt enerzijds voort uit de geldstroom die Vlaanderen genereert voor hen en anderzijds uit de geestesgesteldheid van de gehersenspoelde Vlamingen die denken dat zij belg zijn omdat het hen zo gezegd is geworden. Als volk bestaan wij echter al eeuwen. Als volk hebben wij kunnen overleven tussen de drie grootmachten die steeds de wereld hebben trachten te veroveren. Wij zijn geplet geweest, verdrukt, onder de voet gelopen, beroofd, gebrandschat, geminacht, leeggezogen, politiek monddood gemaakt, onze taal verboden, ons verleden afgepakt, maar op wonderlijke wijze hebben wij, taai zoals we zijn, als volk kunnen overleven. Ik ben me bewust dat mijn Vlaamse genoten dat zich niet volledig bewust zijn. Aan diegenen die het wel zijn, maak de ingedommelden wakker.

Mijn visie op welk Vlaanderen:
Ik geraak er hoe langer hoe meer van overtuigd dat de enige weg uit het belgisch moeras, de weg naar onafhankelijkheid is voor Vlaanderen doch zonder Brussel uit ons logboek te schrappen. Brussel heeft Vlaanderen nodig want Brussel is altijd een Vlaamse stad geweest. Ze laten wegknippen uit Vlaanderen zou voor haar het doorsnijden van haar slagader zijn.
De vraag is hoe dit te bereiken. Wel zoals Vlamingen al die eeuwen overleefd hebben. Door weerstand te bieden, pragmatisch te ageren en doelbewust, stap voor stap naar het doel te vorderen. Geen grote shows en revoluties, maar een organische groei naar onafhankelijkheid.
Een Vlaanderen dat zich bewust is van zijn verleden maar ook van zijn toekomstdroom. Een Vlaanderen dat ruimte biedt aan zijn geschakeerdheid, geen éénheidsdenken voorstaat maar weet dat het in zijn verscheidenheid het meest creatief kan zijn. Open op de wereld maar niet naíef in zijn aanpak van de geímporteerde problemen van die open wereld.
Economisch sterk, fiscaal eerlijk, cultureel rijk, sociaal solidair, politiek onafhankelijk en bewust van zijn uniek-zijn in Europa en de wereld.
In feite moeten we ons niet haasten. De tijd zal de logica van de geschiedenis volgen en dat leidt naar een onafhankelijk Vlaanderen hoe dan ook. Een volk zijn recht ontzeggen om zich als volk in te schrijven in de vaart der volkeren is vechten tegen de bierkaai. Uiteindelijk zal de wal het schip doen keren.
Nu het momentum onderkennen is echter van primordiaal belang. Ons niet laten ondersneeuwen, geen "wet blanket" laten gooien over de legitieme eisen van Vlaanderen, dat is de taak van de N-VA. De andere Vlamingen wakker houden, ons niet laten hypnotiseren door de media en/of laten ringeloren door de laatste restanten van het francophone establishment (dat zijn hachje tracht te redden door een politiek van totale obstructie te voeren en door de Walen systematisch te laten drinken aan de bron van de Angst). Ziedaar onze roeping als de Vlamingen in de spits.