Nationaal nieuws

Parlementaire nieuwsflits van 17 oktober 2008

Kamer van Volksvertegenwoordigers

Deze week was het zowel in Kamer als Senaat uitkijken naar de beleidsverklaring, de zogenaamde 'State of the Union' van Yves Leterme en de daarbij horende debatten. En zoals wel vaker de laatste maanden, werd ook dit een uitzonderlijke gebeurtenis. Er was natuurlijk de financiële crisis, die de regering noopte het wetsontwerp i.v.m. de bankgaranties in een ijltempo er door te jagen. Maar aangezien een regering die het vertrouwen vraagt niet bij machte is een wetsontwerp de normale procedure te laten doorlopen, moest onmiddellijk na de beleidsverklaring de commissie Financiën bijeengeroepen worden om het wetsontwerp in te leiden, te bespreken en goed te keuren. Een procedure die normaal weken duurt, maar nu op enkele uren werd afgehaspeld. Pas daarna kon Leterme zijn motie van vertrouwen indienen. Dit gebeurde maandagavond om kwart voor elf. Aangezien er 48 uren moet zitten tussen het neerleggen van de motie en het stemmen ervan, zou Leterme pas het vertrouwen krijgen op donderdagavond om kwart voor elf. Uiteindelijk werd het kwart voor één, en lag Leterme al in zijn bed. Ongezien in de Belgische geschiedenis: een premier die zijn eigen vertrouwensstemming brost. En dat de begroting met spuug en plaktouw aaneenhing, dat wisten we al, maar dat er bij de voorstelling van die begroting ook werd 'vergeten' om te vermelden dat het cliquetsysteem (een verhoging van de accijnzen op benzine en diesel) werd heringevoerd, tartte alle verbeelding. Tijdens het debat hoefde de oppositie de regering zelfs niet eens aan te vallen, de regeringspartijen namen elkaar onderling al genoeg op de korrel. Kortom, weer een weekje Belgisch surrealisme.

Jan Jambon was dan ook ongemeen hard in zijn eerste tussenkomst als fractievoorzitter van de N-VA. 'Kiezersbedrog van Opgrimbie tot De Panne', sneerde Jan naar Leterme, verwijzend naar zijn eerdere uitspraken om nooit een federale regering te dulden die regeert met een Vlaamse minderheid. Het is de prijs de Leterme betaalt om te vervellen tot Belgisch staatsman. Minutieus dissecteerde Jan de begroting: de eenmalige ingrepen (die de CD&V zo bekritiseerde onder paars), het pluimen van de overheidsinstellingen, het schooien bij de Vlaamse regering, het opeisen van hogere dividenden van Belgacom (die worden doorgerekend aan de consument), de verkapte belastingsverhogingen... Dat ondertussen de vergrijzing niet wordt aangepakt, is voor 'Leterme Un' geen probleem, de Vlaamse bevolking vergrijst immers sneller dan de Franstalige. Verwacht geen oplossingen voor Vlaamse problemen van een regering waarin de Franstaligen de meerderheid hebben. Dergelijke problemen kunnen pas aangepakt worden wanneer er een verregaande staatshervorming komt, en Leterme gaf dit zelfs ootmoedig toe. Maar toch is het met een vergrootglas zoeken naar een vermelding van de staatshervorming in de beleidsverklaring. Het is duidelijk welke weg de regering is ingeslagen met de staatshervorming: de weg naar nergens. Jan concludeerde dan ook met opnieuw een citaat van Leterme, toen die zich als oppositieleider tot Verhofstadt richtte: "Het is opnieuw de leugen die regeer ..."

Joachim Pohlmann, wetenschappelijk medewerker Kamer