Kartelbreuk kost De Wever derde van zijn salaris

N-VA verliest stemrecht in commissies ten voordele van PS

De kartelbreuk tussen CD&V en N-VA brengt een herschikking mee van mandaten in de Kamer. De PS wint in alle commissies een zetel, ten koste van N-VA. 'Blijkbaar geeft CD&V liever postjes aan de PS dan aan ons, sneert de N-VA.

Ik moet het nog zachtjes aanbrengen bij mijn vrouw. We zullen onze spaarrekening voor ons nieuwe huis moeten stopzetten (Bart De Wever (N-VA))

Frans De Smet en Peter De Backer

Aanvankelijk onderzochten beide partijen of er geen gezamenlijke 'technische' fractie in stand kon worden gehouden in het federale parlement, kwestie van geen machtshefbomen uit handen te geven. Uiteindelijk werd gisteren, tijdens de zogenaamde 'conferentie van de voorzitters' die de Kamer beheert, de knoop anders doorgehakt: na de ideologische breuk volgt ook de fysieke scheiding, met alles wat daaraan aan macht en mandaten is verbonden.

De N-VA wordt een zelfstandige fractie, met zes leden en met Jan Jambon als fractieleider. CD&V blijft achter met 24 leden en offert daardoor in elke Kamercommissie een mandaat op - altijd het mandaat van een N-VA'er. Die post gaat omwille van de rekenkundige machtsverhoudingen telkens naar een PS'er. De N-VA heeft in de commissies geen stemrecht meer.

De christendemocraten moeten over een jaar ook een van hun twee quaestoren opofferen. Dat zijn de financi¨le waakhonden van de Kamer. Het quaestorschap levert een bonus op van zowat 3.000 euro bruto per maand. Welke CD&V'er - Luc Goutry of Stefaan De Clerck - straks moet inleveren, is nog niet uitgemaakt. In hun plaats komt een SP.A'er.

N-VA verliest veel meer aan macht. N-VA'ster Sarah Smeyers verliest het voorzitterschap van de commissie Handelsrecht, en dus ook een bonus van ongeveer 1.200 euro bruto per maand. Dat mandaat gaat nu naar CD&V. Bovendien wordt voorzitter Bart De Wever beroofd van zijn ondervoorzitterschap van de Kamer, dat naar een SP.A'er gaat. Daardoor zit hij niet langer in het 'bureau' alias de 'conferentie van voorzitters' die de agenda bepaalt van de Kamer. Met andere woorden: de N-VA verliest alle zeggenschap over het op de agenda plaatsen van voorstellen, interpellaties, enzovoort. Doordat hij geen ondervoorzitter meer is, verliest N-VA-voorzitter De Wever een derde van zijn wedde. 'Ik moet dat nog zachtjes aanbrengen bij mijn vrouw. We zullen onze spaarrekening voor ons nieuwe huis moeten stopzetten', zegt de N-VA'er met enige zin voor ironie.

Ernstig: 'In de politiek mag je je niet laten leiden door wat er op het einde van de maand in de schuif ligt. Als je wil handelen volgens je principes, moet je niet kijken naar de materiële consequenties van je beslissingen. Anders had ik bij een andere partij moeten aansluiten. Bij sommige is het ondenkbaar om een post te laten staan. Kijk maar naar Patrick Dewael (de minister van Binnenlandse Zaken nam geen ontslag na de affaire-Koelberg, nvdr.)'

Over wie deze boedelscheiding forceerde, wordt bits geredetwist. Bij CD&V luidt het dat 'N-VA de breuk consequent heeft doorgezet.'

Bij N-VA ontkennen ze: 'Dit werd bedisseld in de conferentie van voorzitters waar wij gisteren niet waren vertegenwoordigd. Onder druk van de andere regeringspartijen nam CD&V de vlucht voorwaarts. Deze regeling heeft wel het voordeel van de duidelijkheid. Maar het blijft opmerkelijk dat CD&V tegenwoordig liever mandaten gunt aan de PS dan aan N-VA.'

In de Senaat is de scheiding nog niet voltrokken. Daar blijven de N-VA'ers Louis Ide en Helga Stevens voorlopig nog schuilen in de CD&V-fractie. Als ook daar wordt gesplitst, verliest N-VA in de Senaat betaalde medewerkers, wat niet het geval is in de Kamer.

Van de kartelbreuk wordt één man financieel beter: Jan Jambon. Hij gaat de nieuwe N-VA-fractie leiden en ontvangt voortaan een bonus van 2.300 euro bruto per maand.

© 2008 Corelio