Vlaams venster in Brussel (deel 2)

terug (deel 1) ... de 'vooraanstaande' Vlaming die de clubleiding voor ogen heeft.

Wie de lijst met leden bekijkt, kan alleen maar beamen dat De Warande kan bogen op een hoge concentratie aan bekende zakenlui. Philippe Vlerick (Bic Carpets), Herman Verwilst (Fortis), Herman Daems (Gimv), Luc Geuten (Mitiska), Luc Bertrand (AvH), Herman Agneessens (KBC), Frank Donck (Telenet, Atenor) en Martin Hinoul (manager van hightech-ontwikkeling in Leuven), ze zijn allemaal lid van de club aan het Warande-park. Zo'n vijftig grote bedrijven, van Agfa- Gevaert tot Vanden Avenne en de VRT hebben een bedrijfslidmaatschap, waardoor ze meerdere medewerkers lid kunnen maken. Ook de Vlaamse overheid kan via zo'n lidmaatschap ministers, kabinetschefs en hoge ambtenaren afvaardigen.

Netwerken

Niet alleen de kans interessante mensen te ontmoeten, maar ook de mogelijkheid te netwerken in de grandeur van een herenhuis in hartje Brussel is een unieke kans. 'Het is geen club waar je visitekaartjes uitdeelt, dat is not done', zegt Isabelle Buelens, een advocate. 'Maar het is wel een kader om contacten te leggen. Door elkaar te ontmoeten, worden banden gesmeed.'

Ontmoetingen op hoog niveau en een kans om onder gelijkgezinden samen te komen. Dat was inderdaad wat een studiegroep rond het toenmalige VEV-comité Brussel (nu Voka-Brussel) voor ogen had toen ze begin jaren tachtig begon na te denken over een Vlaamse club in Brussel, zegt huidig Warande-voorzitter Piet Van Waeyenberge. Hij behoorde in 1988 tot de medeoprichters van de club. 'Al vanaf het einde van de jaren zeventig was 'Vlaamse presentie te Brussel' een van de slagzinnen van het VEV. Een paar jaar later zijn we beginnen nadenken over een manier om die aanwezigheid concreet vorm te geven. En zo is het idee geboren een club op te richten voor Vlamingen in Brussel.'

Brussel is vruchtbaar terrein voor privéclubs, tenminste voor wie vermogend, Franstalig en liefst van adel is. Zo is de Cercle Gaulois een artistiek-literaire kring met zo'n 1.200 leden en de Cercle du Parc een kleinere club voor de hoge adel. Wie liever zwemt en tennist dan zaken doet, trekt best naar de club naast het Sint-Annakasteel. De Cercle Lorraine, gevestigd in een voormalig kasteeltje van de Congolese president Mobutu in Ukkel, is dan weer een Franstalige ontmoetingsplek voor zakenlui. De Cercle heeft zo'n duizend leden, onder wie George Jacobs (UCB) en Etienne Davignon (Suez).

Maar de Vlaamse club moest een eigen karakter krijgen, zegt Van Waeyenberge. 'We wilden geen kopie maken maar onze eigen lijn uitzetten.' De stichters van De Warande besloten dat hun kring 'een gemeenschap van vooraanstaande Vlamingen' zou worden. Niet alleen zakenlui zouden lid kunnen worden, maar ook politici en professoren. Om die vooraanstaande Vlamingen gepast te ontvangen, wilden ze de club huisvesten in een prestigieus gebouw in het centrum van Brussel.

Van Waeyenberge had in 1985, samen met dokter Paul Janssen, het huis van de Franstalige bankiersfamilie Empain op de hoek van de Zinner- en Hertogstraat gekocht, aan de achterkant van de Amerikaanse ambassade. Ook al had het geen parking en was het vervallen, toch bleken de meeste medestanders van De Warande er snel van overtuigd dat het huis geknipt was om er de Vlaamse club in de hoofdstad van te maken. Tijdens een rondleiding door directeur Anne Lybaert blijkt waarom: het hôtel Empain ademt grandeur, van de monumentale ingangshal en de dubbele deuren in smeedijzer tot de Ionische kolommen in gevlekt brecciamarmer op de eerste verdieping en eikenhouten lambriseringen in de voormalige eetkamer. Vanaf 1907, vlak nadat hij het huis overgenomen had van de toenmalige eigenaar prinses d'Arenberg, liet François Empain het eerder sobere herenhuis uit 1780 verbouwen met stijlelementen uit het romantisch Frans classicisme, een modegril waar ook Koning Leopold II in die periode voor bezweek.

Buitenlanders

Het oorspronkelijk ledenaantal ... (deel 3)