Wandeling door Sint-Mariaburg (deel 2)

terug (deel 1) ... en uitgegeven door de Dienst Erfgoed van het Provinciebestuur van Antwerpen.

Op onze tocht door Sint-Mariaburg konden we zelf vaststellen hoe onder de stimulans van Antoon Van den Weyngaert talrijke prachtige kastelen, villa's en burgerwoningen, ontworpen door gerenommeerde architecten en bouwheren, hun plaats vonden in de wijk. Sommige bouwwerken hebben de tand des tijd niet kunnen weerstaan, zijn reeds vergane glorie en kunnen enkel nog via foto's en tekeningen bewonderd worden (zwembad, de velodroom, het kasteel van zotte Rik edm.), andere bouwwerken werden in de loop der jaren gerenoveerd en zijn nu nog steeds getuige van de architecturale hoogstandjes van het begin van de 20ste eeuw. Onze tocht begon in de Sint-Antoniuslei waar we reeds verwend werden met een eerste pareltje van een villa (Elvire), via de arduinen obelisk ontworpen door de Vlaamsgezinde beeldhouwer Albert Baggen gingen we verder richting Kapelsesteenweg, waar me moesten vaststellen dat de "Prins Albert" werd gemassacreerd tot een schabouwelijk geschilderd eethuis. Gelukkig was dit slechts een zeldzaamheid en konden we weldra weer genieten van alle pracht en praal dat Sint-Mariaburg heeft te bieden. Aan het Van den Weyngaertplein vertelde Anne-Mie ons de lijdensweg van het ontstaan van de kerk. Een lijdensweg die ontstond in 1903. De plaats waar de kerkfabriek de inplanting van de kerk had voorzien lag niet aan de steenweg en dat was een doorn in het oog van de plaatselijke overheid. Na wat lobbywerk door het bisdom werd uiteindelijk in 1907 vergunning verleend aan de kerkfabriek. De lijdensweg was echter nog niet ten einde, nu stak de Koninklijke Commissie voor Monumenten stokken in de wielen. Na veel vijven en zessen werd uiteindelijk in 1910 de eerste steen gelegd. De kerk werd tenslotte ingezegend op 26 oktober 1911. Onze tocht ging verder langs de Leopoldlei, hier zagen we een mix van hedendaagse woningen afgewisseld met prachtige herenhuizen en statige burgerwoningen. Ter hoogte van de nummers 68-74 zagen we een duidelijk contrast tussen enerzijds een gerestaureerde en anderzijds een gerenoveerde woning. Via de Willy Staeslei wandelden we verder totdat we aan het Mariaplein kwamen, het Mariabeeld staat nu op de plaats waar het eerste kerkje van de wijk werd gebouwd. In het straatbeeld duiken hier en daar ook gietijzeren straatnaamborden op, deze borden werden in 1904 in de straten geplaatst. Enkele hiervan werden teruggevonden. Op het Mariaplein staat er zo nog eentje, geschilderd in de blauw-witte kleur van Sint-Mariaburg. Via de Weerstandersstraat wandelden we verder naar de Fortuinstraat. Of vrouwe Fortuna in het verleden hier gepasseerd is, blijft een vraag maar er kan met zekerheid gesteld worden dat hier weerom zeer fijn afgewerkte villa's werden gebouwd. Net zoals in de Leopoldlei wordt hier de ene villa beter onderhouden dan de andere maar zelfs aan de minder onderhouden villa's zie je met enige fantasie nog steeds de prachtige houten kapellen en erkers. Na een tussenstop aan Villa Bellenhof (Bist) gingen we langzamerhand terug richting Sint-Antoniuslei, niet zonder eerst nog een ommetje te maken langs de Vrijwilligerslei waar we nog enkele mooie rijhuizen konden bewonderen. Toen we terug aan het Antverpia-gebouw aankwamen, was het middaguur reeds ruim gepasseerd. Nadat we Anne-Mie uitvoerig bedankten voor de zeer verzorgde rondleiding trokken we met een aantal van de wandelaars nog naar "de afspanning Oud-Antwerpen" in een ver verleden een rustplaats voor de koetsen die van Antwerpen naar Bergen op Zoom reden. En of het nu een echte afspanning was of dat de naam later werd gerecupereerd laten we in het midden, één ding weet ik zeker het eten dat we kregen voorgeschoteld was van uitstekende kwaliteit, een waardige afsluiter van een zonnige en vooral leerzame dag.

Klik hier om de foto's te bekijken.